پسرم این روزها کارهای زیادی کردی برای نوشتن ولی ذهن من اینقدر خسته س که نمی تونم بنویسمشون. امروز رو با هم اجباری موندیم خونه، تو خوشحال بودی که راه بسته است که ببرمت مهد و خودم هم برم سر کار، ولی من نه، فکر کردی تو کاری کردی و پرسیدی مامان تقصیر من بوده دیر بیدار شدم راهها بسته س. تا ببینیم فردا چه روزی باشه.
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 17:50 توسط مامان هيژا
|
